Met open ramen

Veel Nederlanders die ik on- of offline ontmoet, schijnen te denken dat ik hier een fantastisch leven heb onder de Italiaanse zon. De eewigdurende vakantie van zon, zee, bergen, kunst, cultuur en lekker eten.
Men denkt er niet aan dat de salarissen hier lager zijn en de belastingen hoger, men door de burocratische bomen het bos niet meer ziet en er lange wachtlijsten zijn in de medische zorg. Het dagelijkse leven in een buitenwijk van Florence is alles behalve romantisch, er moet brood op de plank komen, het huis moet schoon en er moeten boodschappen gehaald worden. En met een eigen zaak komt daar nog een hele lijst van andere "leuke" aktiviteiten bij.
Maar af en toe is er dan even zo'n moment dat ik er weer aan herinnert word hoe het lang geleden voelde om met open ramen door dit land te rijden, de warme wind in mijn gezicht, onbezorgd en vrij. Dan kijk ik naar de prachtige Toscaanse heuvels en voel me enorm bevoorrecht dat ik hier mag wonen.

Hoe zit het nou met die graanprijs?

Opvallend dat ik soms hele tegenstrijdige berichten in de krant lees. Het artikel dat ik publiceerde over de stijging van de broodprijs in Italië, komt van een Italiaanse bron. En die zegt dat de graanprijs niet is gestegen.
Nu lees ik in een Nederlandse krant dat de graanprijs wel is gestegen. Wie heeft er gelijk?
Hier is het artikel:

In een brood zit voor zestien cent aan graan

LEEUWARDEN - De graanprijs zit op het hoogste niveau sinds twintig jaar. Maar een brood hoeft daardoor niet veel duurder te worden. Want in een brood zit ook nu slechts voor zestien cent aan tarwemeel. De kosten van de bakker worden vooral bepaald door het uurloon.

In juli schoten de prijzen omhoog op de graanmarkten; ze liggen nu de helft hoger dan vorig jaar. Door hitte en droogte is de tarweoogst in veel Oost-Europese landen mislukt. Bovendien zijn de wereldvoorraden graan historisch laag en ook de voorraad van de Europese Unie is dit jaar voor het eerst tot een minimum beperkt. Daardoor is er een graantekort in de EU.

Vergeleken bij vorig jaar is de bakker nu per brood zo'n zes cent meer kwijt aan meel. Voor een brood van 750 gram is ongeveer 680 gram tarwemeel nodig. Dat is 850 gram ruwe tarwe. Graantelers krijgen nu een voorschotprijs van ongeveer 17,5 cent per kilogram.

De bakkerijsector greep vaak een hogere graanprijs aan om de broden duurder te maken. Dat moet nu nog komen. Het eerste halfjaar is daar nog weinig aanleiding voor. Volgens het Nederlands Bakkerij Centrum (NBC) in Wageningen is in die tijd de kostprijs van een brood met gemiddeld 1,6 procent gestegen.

Volgens het NBC is de broodprijs wel vaker gestegen door hogere graanprijzen. Dit was bijvoorbeeld het geval in 2002 (7,5 procent) en 2003 (4,4 procent). Prijsdalingen van het graan zijn echter nimmer doorberekend aan de consument. Zo daalde in de jaren tachtig de graanprijs door Europees beleid met ongeveer 40 procent. Maar in de bakkerswinkel was daar niets van terug te zien.

bron: http://www.parool.nl

Boycot de spaghetti! (maar alleen op 13 september)

Ondanks dat de prijs van het graan in Italië in de afgelopen 20 jaar alleen maar is gedaald, worden de produkten die van graan worden gemaakt steeds duurder.

Voor dit najaar is een nieuwe prijsverhoging aangekondigd voor brood, pasta, banket en koekjes. Men verwacht dat als gevolg hiervan de verkoop van brood en pastaverder zal dalen. In de eerste drie maanden van 2007 is de verkoop van deze produkten respectievelijk met 8,8% en 5,4% gedaald ten opzichte van dezelfde periodein 2006.

Met een kilo graan van €0,22 wordt een brood van een kilo gebakken dat 12 keer zoveel kost en in prijs variëert van 2,70 per kilo voor het gewone brood tot 5 euro of meervoor het luxe brood. De prijs van het brood staat niet in verhouding met de prijs van de grondstof en daar moet snel iets aan veranderen.

De consumentenbonden roepen daarom op om op 13 september de pasta te boycotten om te protesteren tegen deze prijsverhogingen.

Kunt u mij de weg naar Florence vertellen?

Het is opvallend hoeveel Nederlanders er ieder jaar weer naar Toscane komen. Enkele jaren geleden was het aantal Nederlandse en Duitse auto's die ik zag op de wegen in en rond Florence nog zo'n beetje in evenwicht, maar nu zijn de Nederlanders overduidelijk in de meerderheid.

Vandaag had ik zelf ook weer eens een close encounter. Op weg van de supermarkt naar huis hoorde ik het onmiskenbare accent van een Nederlander die engels praat. Een senioren-echtpaar liet zich door een italiaan uitleggen hoe ze in het centrum van Florence moesten komen met de auto.
Dat is nooit een eenvoudige opgave, maar nu er in de stad ook nog een trambaan wordt aangelegd is het helemaal een uitdaging geworden om je met de auto te verplaatsen. Daar komt nog bij dat je het oude centrum helemaal niet in mag met een auto en dat het niet mee valt om een parkeerplaats te vinden, de beste oplossing is de parkeergarage onder het station.

Ik besloot om mijn landgenoten te helpen. In het verleden heb ik vaker ongevraagd mijn hulp aan Nederlanders aangeboden en dat leverde niet altijd positieve reakties op, maar in gedachten zag ik dit stel al hopeloos verdwalen en dat wilde ik ze toch niet aandoen.
Niet alleen de Nederlanders, maar ook die Italiaan voelde zich gered. Hij begon gelijk aan mij in het italiaans uit te leggen hoe ze moesten rijden en drukte toen zijn spreekwoordelijke snor.
Nadat ik de verkeerssituatie had uitgelegd, besloten de senioren om de auto daar geparkeerd te laten staan en met de bus naar het centrum te gaan. Ik heb voor ze opgeschreven in welke straat ze zich bevonden en bij welke halte ze er bij terugkomst weer uitmoesten.
Gelukkig werd deze keer mijn hulp wel dankbaar ervaard en ik liep naar huis met het gevoel een goede daad verricht te hebben. En nu maar hopen dat het ze vanmiddag lukt om hun auto weer terug te vinden.

Nieuw recept: Pasta fredda caprese

Voortbordurend op het de Caprese van gisteren, heb ik vandaag het recept voor Pasta fredda caprese op de website erbij gezet.

Dit is een koude pasta met tomaat, mozzarella, basilicum en olijven. Dit zomerse gerecht kan heel goed van te voren klaargemaakt worden en in de koelkast worden bewaard.

Het recept vind je hier: Pasta fredda caprese

Nieuw recept: Caprese

Vanmiddag stond er bij de lunch een echte klassieker op tafel: Insalata Caprese.

Tomaat, mozzarella en basilicum vertegenwoordigen de Italiaanse driekleur (tricolore) in dit authentieke recept uit Campania.

Je vind het recept hier:
Caprese

De nieuwe website is online

Ik was er al een aantal weken geleden mee begonnen, maar de nieuwe website wilde maar niet af komen. Het mooie weer lonkte en ik ben lekker naar het zwembad geweest om een beetje verkoeling te zoeken.
Maar het heeft ook hier de afgelopen dagen geregent en ik moest noodgedwongen thuis blijven. Na een mislukte poging vanmorgen om een hor in het slaapkamerraam te monteren, ben ik maar weer achter de pc gekropen en heb de laatste hand gelegd aan de nieuwe layout.
Nou ja, laatste hand..... er is nog wel het één en ander te doen, maar de recepten zijn in ieder geval weer beschikbaar.

Nieuw recept: Zomerse spaghetti

Het is al een aantal dagen ruim 30°C in Florence en ik zag dat het in Nederland ook lekker warm is.
Dus wordt het hoog tijd om weer eens een zomerse pasta te maken. Ik heb gekozen voor één van mijn favoriete gerechten dat ik Spaghetti agliati noem.
Spaghetti met verse tomaat, knoflook en geurige basilicum uit mijn eigen kruidentuintje op het balkon.
Het is heel makkelijk te maken en snel klaar, want met die hitte hebben we geen zin om lang in de keuken te staan!

Drink er een koele witte wijn bij of een rosé en dan weet je zeker dat de zomer begonnen is!

Je vind het recept hier: Spaghetti agliati

Morellino di Scansano

Morellino di Scansano D.O.C. is samen met de Brunello di Montalcino de enige wijn die volledig van Sangiovese druiven gemaakt mag worden, voor slechts 15% mag gebruik worden gemaakt van andere soorten druiven. De wijn wordt geproduceerd in de heuvels van de provincie Grosseto, in de gemeenten van Scansano, Manciano, Magliano in Toscana, Campagnatico, Semproniano en Roccalbegna.

De Morellino di Scansano van Celestina Fè wordt geproduceerd op de podere Pian dei Pini in Montiano.
Celestina Fè wordt volledig van Sangiovese gemaakt.
De wijn heeft een robijn rode kleur en wordt gekenmerkt door de geur van amarenen. Met zijn 13° is de wijn heel geschikt om bij rood vlees te drinken, maar doet het ook goed bij pasta. De wijn wordt jong gedronken (8 maanden) en komt het beste tot zijn recht bij 18°C.

Tijdens mijn verblijf op Pian dei Pini heb ik door de wijngaard gelopen waar deze wijn wordt verbouwd en ik heb ook de wijn kelder mogen bekijken. Dus dat maakt het voor mij een bijzondere wijn.

La Maremma - Agriturismo Pian dei Pini

Ik ben net terug van vier dagen in de Maremma.
De Maremma is het gebied dat zich uitstrekt van Livorno tot Noord-Lazio, van de Tireense zee tot de bossen van de berg Amiata. Het is een glooiend landschap met grasland, loofbomen en zeedennen dat wordt gekenmerkt door de vele olijfbomen en wijngaarden. Het gebied heeft een lange en rijke geschiedenis die begint bij de Etrusken die hun sporen nalieten in de vorm van vele ruines, begraafplaatsen en tombes (Vetulònia, Sovana, Roselle, Tarquinia). Na de Etrusken kwamen de Romeinen (Cosa, Ansedonië).
In de Middeleeuwen werden er vele stadjes gesticht op heuveltoppen, ieder met een ommuring en een kasteel, veel van deze stadjes zijn goed bewaard gebleven (Pitigliano, Magliano in Toscana, Scansano, Manciano).

We verbleven op de agriturismo Pian dei Pini vlakbij Montiano in het westelijke deel van de Maremma. Deze agriturismo is in 2001 geopend en ligt in een prachtige, rustige omgeving. Vanuit de grote tuin met zwembad zie je glooiende heuvels met grazende schapen en kan je zo de wijngaard van de eigenaresse inlopen.
De eigenaresse, Moira, is een jonge, enthousiaste en hartelijke vrouw die zorgt dat je je gelijk thuis voelt. Ze is in die streek geboren en opgegroeid en vertelde ons over de plaatselijke gebruiken en hoe ze de verwaarloosde boerderij die ze kocht, omtoverde tot een prachtige agriturismo omringd door bomen en bloemen.

Haar moeder verzorgt ’s avonds het diner van drie gangen, eenvoudige regionale gerechten met uitsluitend verse ingrediënten die met veel zorg en liefde worden klaargemaakt. Het eten was voortreffelijk! Er werd rode wijn van eigen produktie bij geschonken.

We hebben nog lang niet alles gezien in de Maremma en gaan zeker nog eens terug!
Ik kan de agriturismo Pian dei Pini aan iedereen aanbevelen.

Agriturismo Pian dei Pini